email ထဲေရာက္လာတဲ့အထဲက ျပန္လည္မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။ မွ်ေ၀သူေရာ၊ ပိုင္ရွင္ကိုပါ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္။
(၁)
တစ္ခါက လူတစ္ေယာက္ဟာ ဘဲကင္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ထဲ ဝင္ၿပီး ဘဲကင္ဝယ္ခဲ့တယ္။
ဘဲကင္မဝယ္ခင္ ေကာင္တာက အေရာင္းစာေရးမကို ဘာဘဲအမ်ဳိးအစားေတြ ရွိသလဲလို႔
ေမးလိုက္တယ္။
စာေရးမ...."ကြ်န္မတို႔မွာ ပီကင္းဘဲနဲ႔ နန္က်င္းဘဲဆိုၿပီးရွိတယ္။
ဘယ္ဘဲမ်ဳိးကို လိုခ်င္ပါသလဲ"
လူငယ္..... "အဲဒီဘဲႏွစ္မ်ဳိးကို ဘယ္လိုခဲြျခားပါသလဲ"
ဘဲအမ်ဳိးအစားကို ခဲြျခားဖို႔ စာေရးမက လူငယ္ကို မီးဖိုထဲေခၚသြားခဲ့တယ္။
အဲဒီေနာက္ ဘဲေလွာင္အိမ္ထဲက ဘဲတစ္ေကာင္ကို ထုတ္ၿပီး ဘဲဖင္ကို
လက္နဲ႔ႏုိက္လိုက္တယ္။ ဘဲက "ဂြတ္.. ဂြတ္" နဲ႔ ထေအာ္တယ္။
"ၾကားလား.. ဒီလိုေအာ္တာက နန္က်င္းဘဲ"
စာေရးမက ေနာက္ဘဲတစ္ေကာင္ကို ထုတ္ၿပီး ဖင္ကိုလက္နဲ႔ ႏိုက္လိုက္ျပန္တယ္။
ဘဲက "ဂတ္.. ဂတ္."နဲ႔ ထေအာ္တယ္။
"ၾကားလား .. ဒီလိုေအာ္တာ ပီကင္းဘဲ" လို႔ လူငယ္ကိုရွင္းျပတယ္။ လူငယ္က
ဘဲကင္တစ္ေကာင္ကိုဝယ္ၿပီး ဆိုင္က လွည့္ထြက္ခါနီးမွာ စာေရးမကို
ေမးလိုက္တယ္။
"ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားဘယ္ၿမိဳ႕ကလဲ.. "
အေရာင္းစာေရးမ ျပန္ေျဖလိုက္တာက.. "ေနာက္ေဖးခန္းကို လိုက္ခဲ့ပါ" ဟူတည္း။
(၂)
ဂ်ပန္တစ္ေယာက္က ထိုင္ဝမ္ေရာက္လာၿပီး တရုတ္စာေတြ သင္ခဲ့တယ္။
ႏွစ္အေတာ္ၾကာသင္ယူၿပီးေနာက္ တရုတ္စကားကို သူပီပီသသေျပာႏိုင္ခဲ့တယ္။
ဒီအတြက္ သူအရမ္းဂုဏ္ယူခဲ့တယ္။ တစ္ေန႔မွာ ကမ္းစပ္တစ္ေနရာကို
သူေရာက္လာခဲ့တယ္။ ငါးကေလးေတြ ပိုက္ခ်ဖမ္းေနတဲ့ အဘိုးအိုတစ္ဦးကို
ေတြ႔တာနဲ႔ သူ႔ကိုႏိုင္ငံျခားသားမွန္း ခဲြႏိုင္၊ မခဲြႏိုင္ သိရေအာင္
စကားစေျပာခဲ့တယ္။
"အဘိုး.. အဘိုး.. ကြၽန္ေတာ္ဘယ္ကလဲ သိလား"
"အင္း... ေလသံနားေထာင္ၾကည့္ေတာ့ ဘယ္ကေလသံမွန္း ေသေသခ်ာခ်ာ ခဲြလို႔မရဘူး"
အဘိုးအိုေျပာတာကို နားေထာင္ၿပီး ဂ်ပန္လူမ်ဳိးဟာ ကိုယ့္တရုတ္သံထြက္
ပီသတာကို ႀကိတ္ၿပီး ဝမ္းသာေနခဲ့တယ္။
အဘိုးအိုက ဆက္ၿပီး "အင္း.. အဘိုးမွ်ားထားတဲ့ ငါးကေလးေတြ
ဘယ္ႏွစ္ေကာင္ရွိလဲ ေရၾကည့္.. ဒီလိုဆိုရင္ မင္းဘယ္ကလဲလို႔
မွန္းလို႔ရႏိုင္တယ္"
ဂ်ပန္လူမ်ဳိးက ငါးေတြကို အသံထြက္ၿပီး စေရေတာ့တယ္။ တေအာင့္ၾကာေတာ့...
"အဘိုး.. အဘိုး.. ငါးေတြ ၉၇၈၇ ေကာင္ရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဘယ္ကလဲဆိုတာ အဘိုး
မမွန္းႏိုင္ဘူး မဟုတ္လား"
"မင္း.. ဒီႏိုင္ငံသားမဟုတ္ဘူး။ ဒီႏိုင္ငံသားေတြ ဒီေလာက္မ,အၾကဘူးကဲြ႕"
(၃)
တစ္ခါက လူတစ္ဦးဟာ ေနာက္ဆံုးေပၚေလယာဥ္တစ္စင္းေပၚ လိုက္ပါစီးနင္းခဲ့တယ္။
ေလယာဥ္စီးရင္း ရုတ္တရက္ သူ႔ဗိုက္နာလာခဲ့တယ္။ အမ်ဳိးသား အိမ္သာေတြ
ျပည့္ေနခဲ့လို႔ အမ်ဳိးသမီး အိမ္သာမွာ သံုးခြင့္ေပးဖို႔ ေလယာဥ္မယ္ဆီ
သူခြင့္ေတာင္းလိုက္တယ္။ ေလယာဥ္မယ္က စစခ်င္းမွာ ခြင့္မျပဳေပမယ့္
ေနာက္ဆံုးမွာ ေဝဒနာခံစားေနတဲ့ သူ႔ကို မၾကည့္ရက္လို႔ အသံုးျပဳခြင့္
ေပးလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္သာထဲမွာရွိတဲ့ ခလုတ္ေတြကို ေလွ်ာက္မႏိွပ္ဖို႔
သူ႔ကိုေသေသခ်ာခ်ာ မွာလိုက္တယ္။
ဗိုက္နာတဲ့လူက အိမ္သာထဲ အေျပးဝင္သြားတယ္။ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းၿပီး
ေနသာထိုင္သာရွိသြားတာနဲ႔ အိမ္သာပတ္ဝန္းက်င္ကို သူစူးစမ္းမိတယ္။
အိမ္သာအိုးရဲ႕ ေဘးမွာ ခလုတ္သံုးခု ရွိၿပီး ခလုတ္ေပၚမွာ HW၊ HA၊ ART လို႔
ေရးထားတာကို သူတအံ့တၾသေတြ႔လိုက္မိတယ္။ ေနာက္ဆံုးေပၚ ေလယာဥ္ျဖစ္တဲ့အတြက္
တစ္ခုခုေတာ့ ထူးျခားမႈရွိမွာပဲဆိုၿပီး ေလယာဥ္မယ္ရဲ႕ သတိစကားကို
အမႈမထားေတာ့ဘဲ HW ကို သူႏွိပ္ၾကည့္လိုက္တယ္။ ခလုတ္ႏွိပ္လိုက္တာနဲ႔
အိမ္သာအိုးအေနာက္ကေန ေရေႏြးေတြ ပန္းထြက္လာခဲ့တယ္။ HW ဆိုတာ Hot Water
လို႔ သူသိလိုက္တယ္။
အဲဒီေနာက္ ဆက္ၿပီး ဒုတိယခလုတ္ HA ကို သူႏွိပ္လိုက္တယ္။
သူ႔တင္းပါးတစ္ခုလံုး ေႏြးခနဲ႔ ခံစားလိုက္မိတယ္။ HA ဆိုတာ Hot Air လို႔
သူသိလိုက္တယ္။
အဲဒီလိုနဲ႔ တတိယခလုတ္ ATR ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို သူသိခ်င္လာမိတာနဲ႔ ခလုတ္ကို
ႏွိပ္ခ်လိုက္တယ္။ ရုတ္တရက္ သူ႔ေအာက္ပိုင္းတစ္ခုလံုး ထံုက်င္လာၿပီး
ေနရာမွာပဲ သူေမ့လဲသြားခဲ့တယ္။ သူသတိရလာခ်ိန္ လူနာကုတင္ေပၚ
သူလဲေလ်ာင္းေနခဲ့တယ္။ နပ္စ္မက စိတ္မေကာင္းတဲ့ပံုစံနဲ႔
"ရွင္ သတိရလာၿပီလား... အနာသက္သာရဲ႕လား"
"ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္လိုျဖစ္ရတာလဲဗ်ာ.. အိမ္သာတက္ရာကေန ကြၽန္ေတာ္ဘယ္လိုလုပ္
ဒီေရာက္လာခဲ့ရတာလဲ"
ေယာင္အမ္းေနတဲ့ ကိုယ္ေအာက္ပိုင္းကိုကိုင္ၿပီး အဲဒီလူ နားမလည္စြာေမးတယ္။
ေလယာဥ္မယ္က ဝင္ၿပီး ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။
"ရွင္ ART ဆိုတဲ့ခလုတ္ကို ႏွိပ္လိုက္လို႔ေလ.. အဲဒီခလုတ္က Automatic
Tampon Remover ခလုတ္ပါ"
Automatic Tampon Remover - မိန္းကေလး အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းအား အလိုအေလ်ာက္
ဖယ္ရွားေပးေသာစက္
