မႏၱေလးရဲ႕ ၀ါဆိုပြဲက ျမန္မာတျခားအရပ္မွာ မေတြ႕မိပါဘူး။
မႏၱေလး ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားမွာ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္ ၀ါဆိုတဲ့အခါမွာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားက သံဃာေတာ္မ်ားက ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကို ျပန္လည္လို႕ ဧည့္ခံမုန္႕ေကၽြးတဲ့ ခ်စ္စရာဓေလ့ တစ္ခု ရွိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္ေန႕မွာ မႏၱေလးဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားမွာ ပရိသတ္မ်ားစည္ကားလ်က္ရွိပါတယ္။
လြမ္းစရာလဲ ေကာင္းပါတယ္။
အခု မႏၱေလးနဲ႕ ေ၀းေနေတာ့ ၀ါဆိုပြဲကို မဆင္ႏႊဲရေတာ့ပါဘူး။
ညေန ၂နာရီေလာက္ဆိုရင္ ၀ါဆိုပန္း၊ ၀ါဆိုဖေယာင္းတိုင္၊ အေအးပုလင္းမ်ားနဲ႕ ညဂ်င္းသုပ္ခ်ဳိင့္ကိုဆြဲလို႕ . . .
အိမ္နားက ဆရာ၊ ဒကာရင္းျဖစ္တဲ့ ေျမနီက်င္းဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းကို သြားၾကပါတယ္။
ေက်ာင္းက ၂တိုက္ရွိေတာ့ . . .
ပထမ နိဗၺာန္ရိပ္သာေက်ာင္းကို သြားပါတယ္။
ဆရာေတာ္က မိုက္ၾကီးကိုင္လို႕ လိုအပ္တာကို ေျပာ . . တပည့္ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားက လိုအပ္တာေတြကို ထည့္ေပးေနၾကပါတယ္။
ဆရာေတာ္မ်ားက လွဴဒါန္းလာတဲ့ လွဴဖြယ္မ်ားကို လက္ခံၿပီး ေရစက္ခ်သင့္ခ်ေပးနဲ႕ေပါ့။
ဒုတိယ သတိပ႒ာန္ေက်ာင္းကို သြားပါတယ္။
ဆရာေတာ္ၾကီး ပ်ံလြန္ေပမယ့္ ဆရာေတာ္ရဲ႕ တူေတာ္က ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းထားေတာ့ စည္ကားေနပါတယ္။
ဆရာေတာ္ၾကီးရွိတံုးကေတာ့ ပဲေလွာ္သုပ္နဲ႕ ေရေႏြးၾကမ္း။
အခုေတာ့ ေတာင္ေက်ာင္းနဲ႕ ေျမာက္ေက်ာင္းက တစ္ေက်ာင္းက ၾကာဆံခ်က္ဆို တစ္ေက်ာင္းက မုန္႕ဟင္းခါး . .
အ၀စားေသာက္ၿပီး ဆရာေတာ္ဦးခ် ျပန္ၾကပါတယ္။
အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ စံေက်ာင္းတိုက္ကို သြားၿပီး ၀ါဆိုပန္းနဲ႕ လွဴဖြယ္မ်ားကပ္ပါတယ္။
ဆရားေတာ္ကေတာ့ ဆီးယိုနဲ႕ မုန္႕မ်ားခ်ေပးပါတယ္။
ငွက္ေပ်ာသီးလဲ ေကၽြးပါတယ္။
ရွိတာေကၽြးတဲ့သေဘာပါ။
ဒီလိုနဲ႕ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္ဆို ပံုမွန္ သြားလွဴ၊ သြားစားေနက်ေလး လြမ္းမိပါရဲ႕ . . .
